PARAFIA w SIDZINIE i KOŚCIÓŁ
pod wezwaniem św. Mikołaja
Chociaż kościół w Sidzinie istniał już w XVI wieku, to parafię erygowano dopiero w 1819 roku. Początkowo wieś należała do parafii w Mucharzu, a od 1533 roku w Makowie Podhalańskim.
Pierwszy dokument dotyczący konkretnie sidzińskiego kościoła pochodzi 1681 roku, ale według tradycji świątynia istniała tutaj dużo wcześniej. Akta wizytacyjne wspominają o kościółku zbudowanym tu w 1582 roku, prawdopodobnie pod wezwaniem św. Mateusza, lecz według przekazów nie była to pierwsza świątynia we wsi.
W 1815 roku - jeszcze przed usamodzielnieniem się parafii - założono fundamenty pod nowy kościół z kamienia. Jego budowę zakończono dziesięć lat później. Został wzniesiony w tzw. stylu klasycystycznym.
Jest to świątynia jednonawowa z półkoliście zakończonym prezbiterium. Wnętrze pokryte jest polichromią autorstwa Antoniego Stopy z Ostrysza. W bocznym ołtarzu znajduje się łaskami słynący wizerunek Madonny. Pierwotnie kościół był kryty gontem, w czasie ostatniego remontu pokryto go miedzianą blachą.
Dzisiaj kościół jest wpisany do rejestru zabytków. Posiada wartości historyczne i architektoniczne. Świątynia nosi wezwanie św. Mikołaja. Odpust odbywa się 16 lipca w święto Matki Boskiej Szkaplerznej oraz 6 grudnia.
W historii sidzińskiego Kościoła ważną rolę odegrali księża: Wojciech Blaszyński, Jan Trzopiński, Michał Kordel i Józef Długopolski.
Ksiądz Blaszyński(1806-1866) był inicjatorem utworzenia katolickiego stowarzyszenia "Sidziniarki" Stowarzyszenie miało charakter bractwa wstrzemięźliwości, a celem jego było nauczanie zasad religii w tej i w sąsiednich parafiach.